zondag 6 oktober 2013

Fietsen met 'Meter' Sabine Hagedoren op slothappening 'Mijn korte ritten' naar reuzenpicknick

Fietsen met 'Meter' Sabine Hagedoren op slothappening 'Mijn korte ritten' naar reuzenpicknick.
Mobiel21 hield voor de zevende keer een campagne om bewoners aan te sporen voor korte afstanden de auto thuis te laten. De campagne werd afgesloten in Oud-Turnhout door meter en één weervrouw Sabine Hagedoren.
Met 'Mijn korte ritten' promoot de gemeente het gebruik van de fiets of te voet gaan, voor het afleggen van korte afstanden. 36 gemeenten en 136 groepen namen deel aan de campagne. De resultaten en winnaars werden bekendgemaakt op een feestelijk slotmoment in Oud-Turnhout. 'Tijdens de actieperiode legden de deelnemers samen 143.394kilometer af', zegt projectmedewerker Marjan Frederix.
 
'Ze overbrugden te voet of met de fiets een afstand van 3,5keer de omtrek van de aarde. Hierdoor bespaarden ze 45.886euro aan individuele autokosten en 65.961euro aan maatschappelijke autokosten, wat in de huidige economische context mooi meegenomen is. 7.113,582 extra calorieën werden tijdens hun korte ritten verbrand, wat overeenkomt met 23.712 stukken slagroomtaart.'
Oud-Turnhout was een van de 36 gemeenten die zich engageerde om de campagne lokaal te promoten en te ondersteunen. 'Dankzij 95 enthousiaste deelnemers was 'Mijn korte ritten' er een groot succes, niet in het minst door de talrijke ritten die het gemeentepersoneel zelf bijeen gespaard heeft tijdens de campagnemaand', vervolgt Frederix.
 
Onder andere Okra, de wijk Wezelakkers, basisschool de Reuzepas, de sportraad en de milieuraad namen deel. Sabine Hagedoren, meter van de campagne, was ook present om de prijzen uit te delen. De happening werd afgesloten met een grote picknick op het dorpsplein.
Op zaterdag 28 mei 2011 om 10.30 uur vond het persmoment plaats op het Dorpsplein van
Oud-Turnhout.
Na de bekendmaking van de nationale en lokale resultaten van de campagne volgde de
officiële prijsuitreiking. De deelnemers uit Oud-Turnhout en andere deelnemende
gemeenten waren allemaal aanwezig.
 
Aangevoerd door Sabine Hagedoren, maakten ze een korte fiets- of wandeltocht naar enkele locaties waar een kleine verrassing op hen wachtte.
 
De happening werd om 11.45 uur door Sabine Hagedoren afgesloten met een grote picknick op het Dorpsplein.

Weervrouw Sabine Hagedoren is de meter van de campagne Mijn korte ritten editie 2011. Haar enthousiasme zal de campagneboodschap zeker kracht bijzetten. Mobiel 21 vroeg haar waarom zij Mijn korte ritten een belangrijk initiatief vindt en of het weer een geldig excuus kan zijn om in de auto te kruipen...
Fiets of stap je zelf veel?
Sabine Hagedoren: Ik fiets elke dag naar het dorp en terug. Als ik aan het einde van de zomer in de schminkkamer zit, vraagt men vaak: “Mooi kleurtje. Ben je met vakantie geweest?” In tegenstelling tot mijn collega Frank Deboosere, fiets ik niet naar het werk.
 
Twintig kilometer is voor mij toch een maximum. Ik vind het heel spijtig dat het zo ver is. Als student ging ik altijd met de fiets naar de universiteit. Ik heb ook pas leren autorijden rond mijn twintig.
Wandelen doe ik haast uitsluitend in het weekend, als ontspanning. Maar als ik met de auto ga winkelen, zal ik veel liever mijn wagen op een randparking zetten en te voet gaan, dan tien minuten rond te rijden om een parkeerplaats te zoeken.
Waarom is het belangrijk om korte ritten te stappen of te fietsen?
Sabine Hagedoren: We weten ondertussen allemaal dat stappen en fietsen beter is voor het milieu. Maar het is vooral ook veel plezanter. Je weet wanneer je vertrekt en wanneer je aankomt. Als ik bijvoorbeeld mijn kinderen met de fiets naar school breng, sta ik gegarandeerd binnen het kwartier aan de schoolpoort.
 
De kinderen vinden het ook leuker. En als de kindjes blij zijn, dan is de mama ook blij. (lacht) Als ik hen eens met de auto ga oppikken, dan zijn ze altijd teleurgesteld en roepen ze: “Wij willen fietsen!”
Hoe zou jij onze deelnemers motiveren om meer te stappen en te fietsen?
Sabine Hagedoren: Je hebt beweging en het is gratis, je hebt dus geen fitnessabonnement meer nodig. Je bent in de gezonde buitenlucht en je krijgt er een beetje een vakantiegevoel van. Ik vind het spijtig dat zo veel mensen in de file staan, terwijl dat niet hoeft. Ik ken nochtans niemand die dat tof vindt…
Maar wat als het regent?
Sabine Hagedoren: Mensen die zeggen dat ze niet fietsen omdat het te veel regent, die zoeken maar een uitvlucht. Het regent zelden de hele dag. Als ik boodschappen wil gaan doen en het regent pijpenstelen, dan wacht ik even tot het voorbij is.
 
Op een wisselvallige dag kan je op de buienradar opzoeken wanneer er een bui aankomt. Ik kan natuurlijk zelf rechtstreeks in de databank van het KMI gaan kijken. (lacht)
Mijn korte ritten start op 21 maart, het begin van de lente. Mogen we veel maartse buien en aprilse grillen verwachten?
Sabine Hagedoren: Tja, zo’n uitdrukking bestaat niet voor niets, hé. Maar de eerste zonnestralen zijn wel het ideale moment om terug meer op je fiets te kruipen. Vanaf november fiets ik bijvoorbeeld niet zo vaak meer met de kinderen naar school, want dan komen ze helemaal verkleumd uit de fietskar.
 
Ze hebben wel een dekentje, maar dat blijft bij die bengels toch niet liggen! Als ze wat ouder zijn en zelf kunnen trappen, zullen we de winterkou wel wat langer kunnen trotseren.
Waarom wil je het gezicht zijn van deze campagne?
Sabine Hagedoren: Ik wil de mensen motiveren, vooral diegenen die nu twijfelen om eens wat vaker te stappen of te fietsen. Als je het een maand probeert, ben je misschien overtuigd van de voordelen.
 
Ik vind het ook een heel goed idee dat mensen tijdens deze campagne in groep deelnemen. Door iemand anders te zien stappen of fietsen, krijgen ze misschien zin om het ook te proberen.
Wij hopen dat de deelnemers van Mijn korte ritten 20% van hun korte autoverplaatsingen zullen stappen en fietsen, dat is gemiddeld zo’n 3 kilometer per dag. Heb je nog een gouden tip voor hen?
Sabine Hagedoren: Hou het een maand bij en je staat ervan versteld hoeveel kilometer je met de auto aflegt voor korte verplaatsingen. (Uit verplaatsingsonderzoek blijkt dat de gemiddelde Vlaming elke maand ongeveer 500 kilometer aan korte verplaatsingen met de wagen aflegt, nvdr.)
 
Sabine Hagedoren: En verwen jezelf eens goed met het bedrag dat je uitgespaard hebt! Het moet ook leuk zijn om dat samen met je kinderen te doen: spreek bijvoorbeeld af om de wekelijkse boodschappen met de fiets te doen en bereken dan samen hoeveel je bespaard hebt. En laat ze dan voor het uitgespaarde bedrag iets uitkiezen. Je zal ze zien trappen!

dinsdag 10 september 2013

Sabine Hagedoren in nieuw taalprogramma Man over woord


Sabine Hagedoren in nieuw taalprogramma Man over woord
 
In Man over woord gaat Pieter Embrechts niet op zoek naar de regeltjes, maar naar de schoonheid en de geheimen van onze taal. Waarom hebben de West-Vlamingen het zo moeilijk met het verschil tussen de g en de h? Hoeveel woorden kent een mens en waar halen we ze? Praten we in deze druk-druk-drukke tijden ook sneller dan vroeger, en spreken Limburgers echt trager dan de andere Vlamingen?

Op zijn zoektocht ontmoet Pieter gewone mensen, BV's als Sabine Hagedoren en topexperts, en ontdekt hij de gekste dingen. Dat de allermoeilijkste zin die je in het Nederlands kan maken, slechts drie woorden telt. Dat het Gents écht zo uniek is als die van Gent denken. Wat voor een onwaarschijnlijke wereldreis sommige woorden hebben afgelegd voor ze in onze taal belandden. Man over woord heeft zelfs een wereldprimeur voor de Canvaskijker. Voor het eerst zal hij horen hoe onze taal klonk in het jaar 1000. Handig voor wie ooit de teletijdmachine neemt.

De nieuwsankers zoals Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen hadden het in de eerste aflevering van Man over woord niet zo makkelijk met de dt-regel.


We kunnen er niet omheen: elk taalprogramma met enig zelfrespect moet het hebben over de meest gevreesde der spelfouten: de dt-fout. In de eerste aflevering van ‘Man over woord’ is het al meteen prijs, Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen moeten eraan geloven, maar Pieter Embrechts doet het zonder opgeheven vingertje of venijnige tik der liniaal op onze knokkels. Dt-fouten vormen nog steeds een lucratieve afzetmarkt voor de rodebalpenindustrie maar Pieter Embrechts vraagt zich af of dat wel terecht is.

Wat gebeurt er onder de hersenpan van Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen wanneer er zich weer zo’n vermaledijde instinker aandient? En hoezeer we die verdomde regeltjes er ook instampen, hoe komt het toch dat we steeds opnieuw diezelfde fouten schrijven of er vlotweg overlezen? Pieter Embrechts ontrafelt het door generaties leerkrachten Nederlands nimmer onthulde geheim der dt-fouten. Onze spelling zal nooit meer dezelfde zijn.

Verder verklapt deze eerste aflevering waarom een West-Vlaming in een Limburgse frituur nooit krijgt wat hij heeft besteld, en zien we de eerste episode van een vervolgverhaal over het ABN, misschien wel de grootste taalkruistocht ooit ondernomen in onze contreien. Als klap op de vuurpijl komen we ook te weten waarom het woord ‘pardon’ nooit veraf is wanneer Elio Di Rupo Nederlands praat.

Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen werd het vuur aan de schenen gelegd met een stuk tekst over naakt op de openbare omroep.

Terwijl de tekst over het beeld scrolde, werden ter afleiding op de achtergrond naakte lichamen en foto's met blote borsten getoond.

Volgens presentator Pieter Embrechts waren de beelden dus functioneel naakt. Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen probeerden ondanks de naakte afleiding zoveel mogelijk dt fouten uit te halen, wat dus echt wel heel moeilijk is.

Drie jaar zocht de VRT naar een goede formule voor een nieuw taalprogramma. Het moest ‘goesting' geven in taal, speels en niet belerend zijn. Man over woord komt aan al die eisen tegemoet.

Presentator Pieter Embrechts trok zijn jasje van performer aan en dat zat hem als gegoten. Met gevoel voor timing freewheelde hij door het programma. Hij imiteerde met gemak dialecten, improviseerde een scène uit The Godfather en droeg een gedicht voor. Nu eens presenteerde hij vanuit de studio, dan weer ging hij pad.

Man over woord richt zich nadrukkelijk op een jong publiek. In een van de vaste rubrieken worden niet toevallig Studio Brussel-stemmen Linde Merckpoel en Tomas De Soete ingeschakeld om een barbecuescène (!) te spelen. De zin die de scène beschrijft, dient als vertrektpunt voor een reis naar de herkomst van woorden. Elke week wordt telkens een woord uit het zinnetje etymologisch verklaard. Het klinkt ingewikkeld, maar het werkt.

Het programma vertrok dan ook vanuit herkenbare situaties. Zo kwamen we te weten waarom het eerste woord van een kind bijna altijd ‘mama' is en waarom Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen dt-fouten maken. Een ander item draaide dan weer rond het vaak onverstaanbare Nederlands van Elio Di Rupo, die door een gehoorprobleem specifiek onze taal moeilijk verstaat. Als toemaatje hoorden we hoe Bart De Wever allicht in de oren van de formateur klinkt.

Taalkwesties die iets verder van ons bed stonden, kregen op hun beurt een verklaring die inhaakte op het leven van alledag. En dat leverde net originele tv op. Zo sprokkelde Embrechts frikadellen en lange hamburgers in frituren overal te lande om regionale taalvariatie te illustreren.

Het programma vloog voorbij, dankzij het hoge tempo, de vele leuke rubriekjes met Sabine Hagedoren, Wim De Vilder, Annelies Van Herck, Annelies Van Herck en Catherine Van Eylen en een goede afwisseling tussen experts en ervaringen van gewone taalgebruikers. Zelfs de rubriek over de geschiedenis van het ABN werd gebracht met de nodige suspense en humor. De voice-over die alles met net genoeg ironie aan elkaar praatte en de muziek die met zorg werd gekozen, waren de kers op de taart. Schoonheidsfoutjes? Die waren er natuurlijk. Zo werd Vlaams verkeerdelijk in één adem genoemd met Belgisch-Nederlands (Vlaams zijn alleen de dialecten in Oost- en West-Vlaanderen) en hing de audioloog die grafiekjes aanwees te veel de docent uit. Maar Man over woord blijft fijn entertainment waar je iets van opsteekt zonder dat je er erg in hebt: veel beter kan een taalprogramma niet worden.